czwartek, 21 czerwca 2018

Gracze w kulki


Gracze w „kulki”tekst pochodzi ze strony petanque.org
Istnieje grupa graczy którzy grają tylko na gładziutkich i równych jak stół fragmentach nawierzchni. Jeśli znajduje się tam jakiś kamień zaraz będą chcieli go usunąć a jeśli jest tam więcej niż jeden kamień będą chcieli zaorać cały teren na równo. Dlaczego i po co ??

Trzeba pamiętać o tym, że petanque jest grą rozgrywaną na nierównych i nieprzygotowanych terenach. Tradycyjny wiejski skwerek we Francji jest usiany nierównościami, często spotyka się tam wystające korzenie drzew, kawałki betonu, fragmenty kamieniste, koleiny zostawiane przez przejeżdżające samochody czy małe wąwozy powstające po opadach deszczu. Wszystkie te okoliczności powodują, że teren do gry zyskuje jakiś niepowtarzalny „charakter” i jest miejscem w którym lokalni gracze będą testowali umiejętności i możliwości zamiejscowych w graniu na tym terenie.
Praktycznie każdy może potoczyć kulę po gładkim i płaskim terenie, ale rzecz ma się zgoła inaczej gdy teren posiada małe zbocza i rynny czy fragmenty kamieniste. Początkujący gracz będzie narzekał na fatalne warunki podczas gdy ekspert zacznie studiować teren szukając najlepszej techniki zbliżenia się do koszona – dotoczenie, półloby, czy pełne loby - czy wyszukując  najlepsze miejsce do lądowania swojej kuli, tak by zminimalizować ryzyko niechcianych odbić swoich kul.
Jedną  z moich pierwszych lekcji petanque odebrałem w czasie wizyty w La Ciota, miejscu narodzin petanque, grając przeciwko „miłemu starszemu panu” i kilkunastoletniemu strzelcowi. Miły starszy pan, który oczywiście znał każdy centymetr terenu, podobnie jak wnętrze swojej zasuszonej dłoni, zabrał nas w odległy zakątek skweru. Był on niemożliwie kamienisty, bardziej podobny do składu kamieni niż żwirowiska. Umiejąc wtedy jedynie potoczyć swoje kule, szybko odkryłem, że obierają one żenująco okrężną drogę , odbijając się na kamieniach lądują bardzo daleko od koszona.
W przeciwieństwie do mnie, miły starszy pan, wiedział doskonale gdzie „posadzić” swoją kulę i posiadał umiejętności które pozwalały mu lądować dokładnie tam gdzie chciał. Jego kule lądowały  dokładnie tam gdzie to sobie zamierzył  i kończyły bieg w pobliżu koszona.
Młody strzelec nie chybił ani razu i gra szybko dobiegła końca.

Początkujący zazwyczaj myślą, że puentowanie jest łatwe , strzelanie natomiast bardzo trudne. Zaawansowani gracze twierdzą często, że jest wprost przeciwnie. Czemu tak się dzieje ? Ponieważ strzelec musi, w zasadzie, opanować jeden rodzaj rzutu, na żelazo, dokładnie w kulę przeciwnika. Strzelcy nie borykają się nierównościami terenu, w przeciwieństwie do puenterów którzy musza opanować kilka rodzajów rzutów na różnych podłożach i muszą brać pod uwagę nierówności i różnego rodzaju przeciwności takie jak blokujące kule czy kamienisty teren.

Pamiętajmy tez o tym, że usuwanie kamieni jest
a)      niezgodne z regulaminem
b)     co ważniejsze, jest niezgodne z duchem i charakterem tej gry.

Jeśli wiesz, że twoi przeciwnicy nie lubią nierównego terenu to wiesz również jak z nimi grać.
Wynika z tego, że w petanque najlepiej gra się na w miarę otwartym terenie ponieważ jako gracz masz wtedy większy wybór . Jeśli teren jest kompletnie płaski i pozbawiony jakichkolwiek nierówności a możliwości gracza są ograniczone do wąskiego boiska to podstawowe cechy gry i jej atrakcyjności przestają istnieć.

Dużo lepiej jest grać na różnych podłożach niż cały czas na tym samym. Charakter terenu wymusza wtedy na nas naukę różnych technik rzutów i uczymy się „czytać teren” a co za tym idzie robimy postępy w technice naszej gry.